aufeinanderprallen
czasownik prallt aufeinander, prallte aufeinander, hat aufeinandergeprallt
wpadać na siebie, zderzać się; die beiden Autos prallten aufeinander
oba samochody zderzyły się; die Meinungen prallten hart aufeinander
przen. poglądy zderzyły się ze sobą, wystąpiły ostre różnice zdań kollidieren
czasownik kollidiert, kollidierte, ist kollidiert
lit. zderzać się, kolidować, zbiegać się zusammenstoßen czasownik stößt zusammen, stieß zusammen, ist zusammengestoßen zderzać się
aufeinanderstoßen
czasownik stößt aufeinander, stieß aufeinander, ist aufeinandergestoßen
zderzać się ze sobą,
przen. ścierać się ze sobą; die Autos stießen aufeinander
samochody zderzyły się ze sobą aufprallen czasownik prallt auf, prallte auf, hat aufgeprallt zderzać się, uderzać
zusammenprallen czasownik prallt zusammen, prallte zusammen, ist zusammengeprallt zderzać się
